हितगुज

मातृभूमी ह्रिदयम । मातृभूमी प्रियतम । मातृभूमी वन्दनम । दैदीप्य तथा उज्वलम । सुंदर अति मंगलम । तव लौकिकम अलौकिकम । नमामी नमामी सर्वदम ।।

Crowd can be lonely and solitude a fair Feathers of despair balanced by single twig of prayer Meeting of the circle 'ends', began an endless journey Either ways you decide, break the spell to win the tourney

डोंगरमाथ्यावर नवल घडे... 'घन'श्याम तयाने अडवियले  ए ढग्या...बरस  आज   तु...म्हणुनी त्यासी थोपविले ||१|| 'मेघ'वर्ण मग क्रोधीत होई...विद्युलतेचा  धाक दाखवी   झाडे वेली फुले गोजिरी...वाऱ्या सवे तो गरगर फिरवी ||२||  सरसर  भाले बरसू लागती... निष्पाप तृण ते झेलुनी घेती त्या भाल्यांचे  मोती  होऊनी ... कर्णफुले ती  डुलू लागती ||३|| चिंब  सुळके बोलू लागती...आज आम्हातून शिल्प जन्मती  जलधारेचे स्रोत रेशमी...जिकडे तिकडे धाऊ लागती ||४||  रानफुले ती गाऊ लागती...रान वाटा  ऐकुनी  भुलती  कर्दळीच्या बनात जाता...परी वाटेतच हरवून जाती ||५|| बघण्या ऐसा खेळ अनोखा...रवी न रहावुन डोकवी माथा  चाहूल लागताच तयाची... ढग   घेई  गुपचूप  पाय काढता ||६|| - कुसुमांजली

जिथे कलत्या सूर्या बरोबर आकाशही  चालू   लागे  तिथे मध्यान्हीचे चटके सहन करावे...तरी कितीदा  हे     आणि आज कुठेतरी आभाळ बरसू  पाहे   भरभरून     परंतु डोळ्यातला झरा तर कधीच गेलाय आटुन तरी सुद्धा मी अनेकदा निपटून काढली...माझ्याच ह्रिदयातली सल परी व्रण बुजताच परत  उचंबळून   येते...त्याच आठवणींची कळ जळीत जीवाची तगमग मी आता कायमची शमवणार आहे  तुझ्या  कैफेत   झोकुन, हे जीवन साधका,  स्वतःला   सावरणार   आहे  

सुख-सागर दृष्टीपथातच होता  तेव्हा आला दुःखाचा डोंगर आड  का  सोन-किनार लाभावी म्हणून  मुद्दाम   गेलाय... सुर्य  ढगा आड़ आरशाला पडलेल्या बिलोरी स्वप्नाची आहे गम्मंत मोठी न्यारी  असंख्य तुकड्यान  मधे ही जपतोय त्याचीच अवीट  गोडी  लाटांना असत नाही  तमा   किनारीच्या निवाऱ्याची कधी मृदू वाळु लाभे तर कधी  संगत कपारिची मर्म हे जाण तु, मना, समजून घे मुक्तीचा साक्षात्कार घे  झोके   अलिप्त होऊन  पाही  भरती-ओहोटी एक समान    

रामपारी उठतो | घुंघर काठी धरतो || घोंगडे पांघरोनी |  वनी   गोधने राखितो || तो हा बाल गोपाळ | नंदा घरचा || १ ||   वाटे अडवितो | दहि मटके फोडीतो || गोपी वस्त्रे पळवोनी | वेणु नादे भूलवितो || तो हा मनोहर | रमण राधेचा || २ || गुलाल खेळतो | प्रेमरंगे भिजवतो || शरदे वृन्दावनी | रासक्रीडेत रमतो || तो हा मुरलीधर | प्राणनाथ गोपिकांचा || ३ || डोही उतरतो | कालिया नमवतो || मथुरेस जावोनी | कंसास वधतो || तो हा जगजेठी | कान्हा देवकीचा || ४ || पोहे सुदाम्याचे  घेतो  | आवडी चाखीतो || उद्धव गोकुळ धाडोनी | प्रेमयोगे  ज्ञान   देतो || तो हा पुरषोत्तम | वर रुक्मिणीचा || ५ || वसने पुरवितो | दिन द्रौपदी रक्षितो || गीता उपदेशोनी | कर्तव्ये जाण देतो || तो हा जगदीश | सखा पांडवांचा || ६ || वाळवंटी नाचतो | भक्तिरसात डुंबतो || चाकर होवोनी | संत अंगणी राबतो || ऐसा चक्रपाणी |  माझा  राणा वैकुंठीचा || ७ ||

आर्त किंकाळीचा तेव्हा होतो मुका आभास गर्भवास  ठरतो जेव्हा लादलेला स्वर्गवास नवरात्रीच्या गर्भि ओसंडे आदिमायेचा उल्हास  परी तिच्याच कैक लेकी न अवलोकिती पुर्णत्व नवमास  'त्याच्या' साठी रचले गेले कमळ पाकळ्यांचे थर 'तिच्या' येण्याचे गुंफले गेले मात्र काटेरी सर पण'ती'च नाही उरली आता अनुबंध तो संपला  वंश 'दिवा' लाउ पाहता  पण आधारच आता खुंटला - कुसुमांजली