हितगुज

 समुद्रकिनारी गेल्यावर कधीतरी आपण ओहोटीच्या वेळी वाळूची एक सुबक प्रतिमा तयार करतो. मग जशी भरती येते तसे आपण मागे सरतो आणि आपण तयार केलेली प्रतिमा समुद्राच्या पाण्यात विरघळताना बघतो. थोडेसे वाईट वाटते पण थोडेसेच. का? कारण आपल्याला पक्के ठाऊक असते भरती आल्यावर आपण बनवलेले टिकणार तर नाहीच आहे. उलट ओहोटी झाल्यावर त्याच जागी नव्या जोमाने परत तीच किंवा नवीन प्रतिमा तयार करण्यात रमतो. पण हेच *विरघळणे* आपण आपल्या आयुष्यात सहजपणे नाही स्वीकारत. नंतरच्या त्या सपाट झालेल्या वाळूत परत ते आणि तसेच शोधत राहतो, अगदी अस्तित्वात नसलेल्या खुणा सुद्धा. अशावेळी आरती प्रभूची कविता मनाला स्पर्शून जाते ... गेले द्यायचे राहून तुझे नक्षत्रांचे देणे...जे खरेतर फक्त स्वतःसाठी असते...गेले घ्यायचे राहून माझे नक्षत्रांचे देणे. - कुसुमंजली

सदगुरुंची आज्ञा व्हावी, अध्यात्माची विहिर खोदावी | बुद्धीच्या पाणोठ्या जमिनीवर, विवेकाची पहार रुतावी || चित्ताच्या गर्तेत उपसण्या, हरीनामाचे फावडे घ्यावे | खणता खणता, घाम गाळता, निजध्यानाचे घाव द्यावे || विचार-मातीची ढिखळे निघता | होई षड्रीपू-खडकांचा ही निपटा || उन-पाऊशी खेळ जीवनी | परी लक्ष्य कधी न देई त्यजुनी || काळ सरता, शेवटचा तो प्रहार पडता | मायेचे ते कवच भेदुनी, झरा अखंड चैतन्याचा || अलिप्ततेचे लिंपण देऊनी, सत्संगाचा काठ घालूनी | शांतीची मग मोट बांध तू || समाधानाची घेऊनी घागर, ओढुनी दोरी परमार्थी सत्वर | रितेपणाचा ओघ साध तू || जीवनाचे सार्थक करण्या, सदगुरुंना शरण जाऊनी | आंनदाचे लेणे शेंद तू, आंनदाचे जिणे शेंद तू || जय गुरुदेव सादर वंदन कुसुमांजली

** "भरुन" राहिलेले दत्तगुरु ** गाभाऱ्यात समोर शांत प्रसन्न मुर्ती, वातावरणात दरवळणारा पुष्पगंध, धुपाच्या मंद सुगंध लहरी आणि जोडीला गुढ शांतता. सगळ कस आॕल-इन-वन पॕकेज. दर्शन घेणे हा नित्याचाच भाग होता पण आज अवधूत "परके" वाटत होते. तो "परकेपणा" नेमका टिपता येत नव्हता. बरेच दिवसांपासून जे अनेक विचार मनात घोंघावत आहेत त्याचा हा परिपाक होता का? पुर्वी दत्तस्थानांवर जाऊन येण्याची एक ओढ असायची, ती आताशा नव्हती. अरेरे !  नाही जायला मिळाल म्हणून होणारी जीवाची घालमेल आता शांत होती. वाचनात येणाऱ्या अनुभव, अनुभूती यांच काहीच अप्रूप उरल नव्हत. किंबहुना त्यांच वाचन बंद झाल होत. पुजा, ग्रंथवाचन, पारायणे हे ही आपोआप सुटलेल. याचा अर्थ महाराजांवर असलेल्या भक्तिचा अंत झाला की काय? असल्या नसत्या शंका. नाही म्हणायला नित्य सुर्योदय-सुर्यास्ताच्या वेळी करण्यात येणारे अग्निहोत्र,  माळेवरच नामस्मरण आणि ध्यान साधना असे एवढेच काय ते चालू. बरं, अनुभूती वगैरे अस काही म्हणाल तर तस काहीच गाठीशी नाही,  ते असावच असा काही आग्रही नाही आणि ती नाही म्हणून खंत ही नाही. अवधूत. महा...

उमलू द्याना... फुलू द्याना...झाडावरती झुलू द्याना | वाऱ्यासवे डोलुनी जरासे...गंध वेंधळा उधळू द्याना || १ || दवबिंदूंचे थेंब चमचमते...अंगावरती लेवू द्याना | सेवून सहस्त्रकिरण रेशमी  ... सोन पाकळ्या पसरू द्याना || २ || कृष्णमेघे चिंब भिजूनी... कोवळी थरथर जाणवू द्याना | पान पासोडी ओढूनी सत्वर ... एक डुलकी काढू द्याना || ३ || मधुशर्करा घेऊनी ओठी... गुंजारव मज ऐकू द्याना | सुमधूर फळ ते पिकुनी नंतर.... ओंजळ रसवंती भरू द्याना || ४ || सुरक्षित रहता यावे  मजला...घातलेस का तू काटेरी कुंपण? अरे वेड्या! पुरले असते इवलाश्या त्या तळहातांचेही कोंदण || ५ || ऐकले नाहीस ना तू...घेतलेस ना मजला तोडून !!! असे किती ते आयुष्य माझे?...पण तू घे तूझी फुलदाणी सजवून ....पण तू घे तूझी फुलदाणी सजवून || ६ || - कुसुमांजली

पूर्वी लोकसंख्या खूप कमी होती शहरे जवळजवळ नव्हतीच पण… गावे मात्र होती सण होते आपुले... निसर्गाच्या प्रत्येक श्वासाशी एकरूप  सुजाण जनता जाणत होती…म्हणुनतर संस्कृतीला आले सुरूप नाही उरली गावे आज…आहे सूजट शहरी पसारा नाही उरली समंजस जनता … हरवला लयबद्ध निसर्ग सारा केली त्यानेच निर्मिती आपुली … आपण नाही त्याचे माय- बाप तरी अट्टहास आपुला... देऊ त्यास सर्वार्थे ताप संस्कृती चिरंतर ऒघ असे हा…नसे त्यास पुर्णबिंदू जो वाहत राही त्या प्रवाहे…तगला तोची… अर्थ गहन जाण तू प्रत्येक युगात होणार बंद… व्यर्थ ती पूजा 'इंद्र देवाची' हे युग आहे केवळ 'गोवर्धन' नामस्मरणाचे ... तेव्हा अवडंबर त्यजुनी, ऊठ मानवा…रोव बीज आता ध्यान- धारणेचे  

बाप्पा चतुर्थीला लगबग झाली स्वर्गलोकीची दारे हलली उंदरावरती तोल सावरत निघाली निघाली गणरायांची स्वारी निघाली ।।१।। कुणी ढोलताशा गुलाल उधळी कुणी पालखीत घेउनी मिरवी बाप्पांच्या गजरात न्हाऊन     आली आली गणरायांची स्वारी आली ।।२।। मखरी तुंदिल तनु शोभली लाडू-मोदक ताटे सजली शमी-दुर्वा-केवडा लेऊन बैसली बैसली गणरायांची स्वारी बैसली ।।२।। गजानना तव रूप मनोहर साठविता त्या येई गहिवर अतृप्त मने नयने भिजवून निघाली निघाली गणरायांची स्वारी निघाली ।।३।।

मातृभूमी ह्रिदयम । मातृभूमी प्रियतम । मातृभूमी वन्दनम । दैदीप्य तथा उज्वलम । सुंदर अति मंगलम । तव लौकिकम अलौकिकम । नमामी नमामी सर्वदम ।।

Crowd can be lonely and solitude a fair Feathers of despair balanced by single twig of prayer Meeting of the circle 'ends', began an endless journey Either ways you decide, break the spell to win the tourney

डोंगरमाथ्यावर नवल घडे... 'घन'श्याम तयाने अडवियले  ए ढग्या...बरस  आज   तु...म्हणुनी त्यासी थोपविले ||१|| 'मेघ'वर्ण मग क्रोधीत होई...विद्युलतेचा  धाक दाखवी   झाडे वेली फुले गोजिरी...वाऱ्या सवे तो गरगर फिरवी ||२||  सरसर  भाले बरसू लागती... निष्पाप तृण ते झेलुनी घेती त्या भाल्यांचे  मोती  होऊनी ... कर्णफुले ती  डुलू लागती ||३|| चिंब  सुळके बोलू लागती...आज आम्हातून शिल्प जन्मती  जलधारेचे स्रोत रेशमी...जिकडे तिकडे धाऊ लागती ||४||  रानफुले ती गाऊ लागती...रान वाटा  ऐकुनी  भुलती  कर्दळीच्या बनात जाता...परी वाटेतच हरवून जाती ||५|| बघण्या ऐसा खेळ अनोखा...रवी न रहावुन डोकवी माथा  चाहूल लागताच तयाची... ढग   घेई  गुपचूप  पाय काढता ||६|| - कुसुमांजली

जिथे कलत्या सूर्या बरोबर आकाशही  चालू   लागे  तिथे मध्यान्हीचे चटके सहन करावे...तरी कितीदा  हे     आणि आज कुठेतरी आभाळ बरसू  पाहे   भरभरून     परंतु डोळ्यातला झरा तर कधीच गेलाय आटुन तरी सुद्धा मी अनेकदा निपटून काढली...माझ्याच ह्रिदयातली सल परी व्रण बुजताच परत  उचंबळून   येते...त्याच आठवणींची कळ जळीत जीवाची तगमग मी आता कायमची शमवणार आहे  तुझ्या  कैफेत   झोकुन, हे जीवन साधका,  स्वतःला   सावरणार   आहे  

सुख-सागर दृष्टीपथातच होता  तेव्हा आला दुःखाचा डोंगर आड  का  सोन-किनार लाभावी म्हणून  मुद्दाम   गेलाय... सुर्य  ढगा आड़ आरशाला पडलेल्या बिलोरी स्वप्नाची आहे गम्मंत मोठी न्यारी  असंख्य तुकड्यान  मधे ही जपतोय त्याचीच अवीट  गोडी  लाटांना असत नाही  तमा   किनारीच्या निवाऱ्याची कधी मृदू वाळु लाभे तर कधी  संगत कपारिची मर्म हे जाण तु, मना, समजून घे मुक्तीचा साक्षात्कार घे  झोके   अलिप्त होऊन  पाही  भरती-ओहोटी एक समान    

रामपारी उठतो | घुंघर काठी धरतो || घोंगडे पांघरोनी |  वनी   गोधने राखितो || तो हा बाल गोपाळ | नंदा घरचा || १ ||   वाटे अडवितो | दहि मटके फोडीतो || गोपी वस्त्रे पळवोनी | वेणु नादे भूलवितो || तो हा मनोहर | रमण राधेचा || २ || गुलाल खेळतो | प्रेमरंगे भिजवतो || शरदे वृन्दावनी | रासक्रीडेत रमतो || तो हा मुरलीधर | प्राणनाथ गोपिकांचा || ३ || डोही उतरतो | कालिया नमवतो || मथुरेस जावोनी | कंसास वधतो || तो हा जगजेठी | कान्हा देवकीचा || ४ || पोहे सुदाम्याचे  घेतो  | आवडी चाखीतो || उद्धव गोकुळ धाडोनी | प्रेमयोगे  ज्ञान   देतो || तो हा पुरषोत्तम | वर रुक्मिणीचा || ५ || वसने पुरवितो | दिन द्रौपदी रक्षितो || गीता उपदेशोनी | कर्तव्ये जाण देतो || तो हा जगदीश | सखा पांडवांचा || ६ || वाळवंटी नाचतो | भक्तिरसात डुंबतो || चाकर होवोनी | संत अंगणी राबतो || ऐसा चक्रपाणी |  माझा  राणा वैकुंठीचा || ७ ||

आर्त किंकाळीचा तेव्हा होतो मुका आभास गर्भवास  ठरतो जेव्हा लादलेला स्वर्गवास नवरात्रीच्या गर्भि ओसंडे आदिमायेचा उल्हास  परी तिच्याच कैक लेकी न अवलोकिती पुर्णत्व नवमास  'त्याच्या' साठी रचले गेले कमळ पाकळ्यांचे थर 'तिच्या' येण्याचे गुंफले गेले मात्र काटेरी सर पण'ती'च नाही उरली आता अनुबंध तो संपला  वंश 'दिवा' लाउ पाहता  पण आधारच आता खुंटला - कुसुमांजली

एक झिम्मड पाउस घनघोर बरसणारा धरित्रीच्या शेल्यावर मारवा पाचु उधळणारा || १ || एक झिम्मड पाउस रानात गुंजणारा  मोराच्या पाऊलात ताल होऊन थिरकणारा || २ || एक झिम्मड पाउस कड्यावर कोसळणारा सागराच्या ओढीने दुथडी भरून धावणारा || ३ || एक झिम्मड पाउस पाने-वेलींचा आसरा घेणारा हळव्या क्षणांचा सोबती अळवावर ठरू पाहणारा || ४ || एक झिम्मड पाउस समुद्रात मिसळणारा डोळ्यातले खारे पाणी जणु गोड करु धडपडणारा || ५ || एक झिम्मड पाउस शिंपल्यात सामावणारा मोतियाच्या रूपाने पुनर्जन्म घेऊन राहणारा || ६ || एक झिम्मड पाउस वाळवंटात भरकटणारा वाळुच्या कणाकणात स्वतःचे अस्तित्व विसरणारा || ७ || असाच एक झिम्मड पाउस मनात माझ्या डोकावणारा इंद्रधनु स्वप्नांचे कवडसे वेचणारा || ८ ||

|| लोकशाहीश्वर प्रसन्न ||   १८-जून- २०१२ एकमेका 'अ'साह्य करू अवघे धरू 'धुडघूस'पंथ राष्ट्रपती भुवना कडे  पाऊले चालती संथ संथ  **** 'ममते'ची 'मुलायम' धाक,  करी कासावीस काँग्रेसीजना  परी राष्ट्रपती हे प्रणबची  होऊ दे गजरती 'री' ओढा विनविती द्या रे 'त्या' अनुमोदना **** कलाम कमाल करिती,  म्हणती आता पुनश्च होणे   नाही  राष्ट्रपती ऐका  तोच सर्वपक्ष अंतर्गत काढिती  ती  'उठा-बशा' घेउनी वरचेवरी 'बैठका'   'खेळ' ऐसा रंगलासे, दंगलासे असता राजधानीत   हाय रे!  कधी  होईल  राष्ट्रपती भुवन पुनरपि 'सनाथ' || श्री लोकशाहीश्वर समर्पणमस्तु  ||

Click Sawli - Jai Janaki Durgeshwari to download. Originally in Marathi, the translations are in Hindi and English.

अंतरंग:

अंतरंग:

अंतरंग:

अंतरंग: